47 - સમયની આંખમાં / યોસેફ મેકવાન


જોતજોતાં આંખ થઈ ગઈ કાચ, સમયની આંખમાં,
કાળને વંચાય તો તું વાંચ, સમયની આંખમાં.

શબ્દ જ્યાં સમજાય તે પહેલાં લગીર અર્થાય ત્યાં –
જૂઠ આખું થૈ જતું રે સાચ, સમયની આંખમાં.

આમ હું ના કૈં કશું, ને આમ કેવું કૈં કેટલું !
કોણ આ એવો નચાવે નાચ, સમયની આંખમાં.

ખૂન જે હાબેલનું પહેલું થયું સૃષ્ટિ પરે,
બસ પડી છે ત્યારથી આ ખાંચ, સમયની આંખમાં

શ્વાસ પોતાના ગણી મગરૂર કાળ સામે બને ?
એટલો વિશ્વાસ તું ના રાખ, સમયની આંખમાં.

જીવવાનું હોય છે થોડી ક્ષણો બસ આપણે –
ને પછી એ હોય છે તો રાખ, સમયની આંખમાં.

૧૯૯૨


0 comments


Leave comment