93 - શ્વાસોનો સાર / યોસેફ મેકવાન


મોટાઈનું રાખે વળગણ,
ગઈ ખોવાઈ એની સમજણ,

પ્રેમના પોલા ખેલ રચાતા,
જાતનું કેવળ રાખે સગપણ.

કૉમન-મૅનનું છે વાસ્તવ આ :
જગ આખાનું એ તો બળતણ !

હદથી વધુ હો દર્દ છતાંયે,
એની કાળ ઉડાડે રજકણ !

તું રિસાયે, હું જ મનાવું,
પાકટ વયને પણ છે બચપણ !

શબ્દાર્થોમાં વીત્યું જીવતર,
દેતું ટકોરા દ્વારે ઘડપણ...

વીત્યા શ્વાસો સાર સમજાયો
આપણી છે ક્યાં અહીંયાં ક્ષણ પણ..!

૨૦૦૬


0 comments


Leave comment