4.4 - જન્મ / મનીષા જોષી


ઉજ્જડ દુકાળિયા ગામની સીમના
તળાવની પાળે ચિત્કારે છે ટિટોડી.
સરોવરનાં સુંવાળાં પાણીને
પલકવારમાં માપી લઈને
એક પગે ઊભો રહ્યો છે
બગલો. કંટાળેલો.
આ પાણીયે હવે નથી રહ્યાં
પહેલાં જેવાં ગુપ્ત, અગાધ.
અને આ બધાંથી અજાણ
દૂર દૂરથી હોડીઓમાં બેસીને
આવી રહેલાં ફ્લેમિંગોને
કેવી રીતે રોકવાં ?
વચ્ચે કેટલાક ટાપુઓ આવે છે.
કોરી, મોટી શિલાઓના બનેલા.
પણ શું એવા ટાપુઓમાં એમને ઉતારવાં,
જ્યાં મરેલા કાચબાના તેલની સુંગધ હોય,
શંખોની ભષ્મ હોય,
જેના ઉપયોગની કંઈ જ ખબર ન હોય
એવી કિંમતી દરિયાઈ ઔષધિઓ હોય,
વમળોમાં ઊગી આવેલાં
અને સીગલોએ ચાંચમાં લઈને
ટાપુઓ પર ફેંકી દીધેલાં
જળકમળો હોય,
બંધ. શ્યામગુલાબી રંગનાં !
અને પછી જો ફ્લેમિંગો
ત્યાં જ રહી જાય તો ?


0 comments


Leave comment