4.14 - સ્વપ્નાવસ્થા / મનીષા જોષી


મને ગમે છે મારી તંદ્રા કે નિદ્રા.
પણ ત્યાંયે પેલી સ્વપ્નાવસ્થા.
ક્યારેય શીખી જ નથી એવી રંગોળીઓ.
તપ્ત કરી જતી અગ્નિશિખાઓની લાલાશ.
હાથીના કાનમાં ધાક આવી ગઈ છે.
એને તો બંદૂકનો અવાજ પણ નથી સંભળાતો.
માત્ર દદડતું લોહી દેખાય છે.
દૂરથી મુસીબતમાં સપડાયેલા ફેન્ટમે બૂમ પાડી.
જંગલીઓએ નગારાં વગાડી
સંદેશો આગળ પહોંચતો કર્યો.
મદદ માટે દોડતાં આવી પહોંચ્યાં
રસ્તો સૂંઘતા જંગલી કૂતરાંઓ.
એક કુતરી પડી ગઈ.
બેભાન થઈ ગઈ.
સપનાને કોઈ અંત નથી.
છતાં જાગી જવાય છે.
યાદ આવે છે, થોડીવાર પહેલાં
થોથવાતા હોઠ કંઈક બોલ્યા હતા.
સીધા ઊભા ન રહી શકતા પગ
થોડુંક ચાલ્યા હતા.
પથારીમાં હવે થાક લાગે છે.
રૂમમાં નાઈટલેમ્પનો ઝાંખો પ્રકાશ છે.
ફીનાઈલની ગંધ છે.
અને ઊંદરો,આમતેમ બ્રેડ ખાતા,
ટુકડાઓથી રમતા દોડાદોડી કરી રહ્યા છે.


0 comments


Leave comment