14 - સીમાડે / ભાનુપ્રસાદ પંડ્યા


ભૂરા ભૂરા ઉદધિ સમ આ ઝાકળે નાહી ભોર
ઊઠે, ગાડાં ગલી ગજવતાં ઉપડે ઝૂલ-ઓઢ્યાં
સીમામાંથી નજરની સરે ક્યાંય નાની તરી શાં
સીમે, મોઢાં બીડીની સટ લૈ જાય બૂકાની-બાંધ્યાં !

છાંયા છોડી દઈ તડકીને આશરે જૈ બુઢાપો
નાખે ધામા, ઘઉં તલ ચણા સૂંઘી ઝૂલી કપાસે
તેડાં આવ્યાં અતિ સૂસવતા વાયરાનાં નિહાળી
પાંદે યાચી અવ અલવિદા ડાળખીની ધ્રૂજીને !

આવ્યા એવા તરત સરકી જાય ઝાંખા બપોર !
ઊભી વાટે બધી ખટમીઠી બોરડી ચાખી છેારાં
ચાલ્યાં, વ્હેલાં ખગ પણ નીડે, ધોરી ઉતાવળા થૈ
પાછા ! વાંસે ચૂપ થઈ ઊભો ચાડિયો સાવ થીજી !

સીમાડે તો ભડ ભડ બળે રાત સૌ તાપણામાં !
વ્હેલું આવે નહિ ભળકડું આભનાં આંગણામાં !


0 comments


Leave comment