16 - વહો / ભાનુપ્રસાદ પંડ્યા


તટ સહુ રહ્યા જોતા ને પી ગયો ઘણું ચૈતર,
જરીક વધ્યું તે યે જોગીએ કમંડલમાં ભર્યું !
સ્વપન સમ, વૃક્ષોને તો, જે વહ્યો અહીં વૈભવ !
જીવતર અતિ લાંબાં, ટૂંકાં ઘરેઘર સીંચણ !

જળની ઊડતી ઝંખા-ચલ્લી ધૂળે પડી ન્હાય ને
સુગરી નહિ-સીમાડાની આ પિયાસ અહર્નિશ
લટકી વલખે ! ગ્હેકી ઊઠે અચાનક વ્યાકુલ
રવથી મધરાતો-આકાશી તૂટે યદિ મૌન જો !

ભડળી–વચનોનો ટેકો લૈ કરી દ્રગ–છાજલી
બુઝરગી ઈશાનીને ન્યાળે, ખૂલાખૂલ ટીપણાં !
અવિરત ઊભી ઉત્કંઠા આ જુએ નિજ ચાંદલો
સમીપ ક્યહીં આવે ને ક્યારે રહે ઘર ભાંભરી !
તરસ રણની હોઠે, ચાસે વનેવન જૈ ખડી !
અવ ભીનલ રોમાંચોની થૈ વહો શતધા ઝડી !


0 comments


Leave comment