17 - આણ / ભાનુપ્રસાદ પંડ્યા


બેક દિ’ પ્હેલાં ક્યાંય આઘેરું
કાંઈ ઊંચેરું આભલું ગાજ્યું
એ જ આવીને ધરતી ઊંડળ ફરક્યું લીલે વાન !

કાલ્ય અડી ચૂપચાપ પડ્યા’તા
હોઠને આજે એમ તો ભેળા
નહીં દ્યે થાવા માંહ્યથી મ્હોર્યું સીમગજાવણ ગાન !
દેખ, પીંછાની ફાંટથી ખૂલ્યો
વાડની ઓથે વગડાનો વરણાગ
વોંકળાને અબોલડે ઘાંટે
થાય છે વ્હેતો ખખળી ડ્હોળો રાગ !
આંખને લીલીછંમ કરું ત્યાં
ન્હાય છે નર્યા સાવ અચાનક કાન !

કાઠિયુંના અંધાર ખૂણાનો
ઝીણકો દાણો પાથરી બેઠો ચાસમાં કૂણો તોર,
આંય તો હવે સાંકડી લાગે
ખેસવી લેશો કોઈ હવે આ ચાર શેઢાની કાર ?
રાંગમાં તાજપ ફોરમ્યુંની લૈ
આમ ધમાકેદાર લ્હેરાણી આટલી કોની આણ ?


0 comments


Leave comment