17.10 - મોતીના છોડ / અરદેશર ખબરદાર


(ઢાળ : પાલવડો મારો મેલો, મોહનજી ! .)

મારી તે વાડીમાં વાવ્યાં મેં મોતીડાં,
જુમનાને તીર્થી આણી જ્યોતિ રે લોલ;
સીંચ્યાં મેં રોજ તેને અમૃતની ધારથી,
મોંઘાં લાખેણાં મારાં મોતી રે લોલ ! - મારી₀ ૧

ઊગ્યા ત્યાં છોડ ને લાગ્યાં ત્યાં મોતીડાં,
લૂંબડે ને ઝૂંબડે ઝૂલે રે લોલ;
આવે ને ઝૂમે લીલાં પીળાં પતંગિયાં,
જ્યોતિને ઝબકે મન ડૂલે રે લોલ ! - મારી₀ ૨

લાગી ત્યાં મોતીડાંની લૂમો લલચાવતી,
આવ્યું કો પંખીડું પ્રવાસી રે લોલ :
મોતીડાં વેડી ઊડ્યું આભે અદીઠ કહીં,
એ રે શી કર્મ કેરી હાંસી રે લોલ ? - મારી₀ ૩

સૂની છે વાડી ને અડવો છે છોડવો,
ગોતી થાકી હું મારાં મોતી રે લોલ :
જ્યોતિ જડે ન ફરી જુમનાને તીર કો,
આંસુડે છોડ રહું ધોતી રે લોલ ! - મારી₀ ૪



0 comments


Leave comment