18 - સાસુ / દામોદર બોટાદકર


( મારી માને કે'જો તે આણાં મોકલે-એ ઢાળ )

વહે ગંગા મારે ઘરાઅંગણે રે,
એનાં પાછાં ઊછળતાં નીર;
સખિ ! સાસુતણાં સુખ શાં કહું રે !

રમે સુરજ ને સોમ એના અંકમાં રે,
દેવતરુઓ ઉભાં એને તીર. સખિ ! સાસુ૦

હું તો ભૂલી ભમું ભવમારગે રે,
પડે કાંટામહીં કરી પાય; સખિ ! સાસુ૦
ધણાં ઝેરી જનાવર ઘૂમતાં રે,
ભૂંડી હૈયામાં ભીતિઓ ભરાય. સખિ ! સાસુ૦

મને કેડો દેખાડે કને રહી રે,
મારો સાચવીને કર સહાય; સખિ ! સાસુ૦
૨હે વસમા કાંટા વન વીણતાં રે,
ઝીલે આડા ઘડી-પળ ધાય. સખિ ! સાસુ૦

ધરી અંગે આભૂષણ ઓપતાં રે,
હું તે લાગું લળી-લળી પાય; સખિ ! સાસુ૦
મને ઊંડેરી આશિષ આપતાં રે,
એને કાળજે કૈં –કૈં થાય. સખિ ! સાસુ૦

રહે રાજ ત્યજી ઉર રાચતું રે,
એની મોટપ કેમ મપાય ? સખિ! સાસુ૦
મારા રૂડા સેહાગની રાખડી રે,
નવા જગની એ તે મુજ માય. સખિ ! સાસુ૦

એની સેવા કરી સુખ સાધશું રે,
ઉર લેશું ઝીલી ઉરલહાણ; સખિ ! સાસુ૦
એને ? દેશું વિસામો વાટમાં રે,
એના પ્રીતિથી પૂરશું પ્રાણ.
સખિ ! સાસુતણાં સુખ શાં કહું ના !


0 comments


Leave comment