8 - આણાં / દામોદર બોટાદકર


(હો રંગરસિયા ! ક્યાં રમી આવ્યા રાસ જો - એ ઢાળ)

આવી-આવી વગડા વીંધી વેલ્ય જો,
ઘૂઘરીએ ઘમઘમતા આવ્યા ઘોડલા;
આજ ફલી અંતરની એકલ આશ જો,
મીઠડલી માવડીએ આણાં મોકલ્યાં.

મેં જાણ્યું જે ભૂલી મુજને માત જો,
બાપુને અંતરથી છૂટી બેટડી;
ભાભલડીના ઉરનો ભાળી ભાવ જો;
બાન્ધવડે વિસારી એની બહેનડી.

શેરડીએ વીરાનો શીળો સાદ જો,
શીળા એને ઉર શોભે સન્દેશડા;
મીઠાં-મીઠાં મહિયર કેરાં માન જો,
મહિયરના મારગડા મનને મીઠડા.

સાસુજી ! આપોને અમને શીઝ જો,
ભાવભર્યાં એ ભાંડરડાને ભેટવા;
જોશું જોશું વહાલેરી વનવાટ જો,
જોશું રે ! મહિયરનાં જૂના ઝાડવાં.

જોશું-જોશું દાદાનો દરબાર જો,
કાળજડે રમતા એ ગઢના કાંગરા;
વીરાજી રઢિયાળા રણવાસ જો,
ખેલણમાં ખૂંદેલા એનાં આંગણાં.

મીઠો વરસે માવલડીનો મેહ જો,
નહાશું એનાં ઝરમર ઝરતાં નીરમાં;
તજશું ઊંડો અંતરનો પરિતાપ જો,
શીતળતાની ભરશું હેલ શરીરમાં.

સામો મળાશે સાહેલીનો સાથ જો,
આંખલડીના આંસુ આદર આપતાં;
વાતલડીનો વધતો વેગ વિશાળ જો
મીઠા કૈંક મનોરથ મનમાં મહાલતા.

વસમી લાગે ભવની લાંબી વાટ જો,
મહિયરને મારગડે શીળી છાંયડી;
પળ-પળ પીવાં કૈંક જમતનાં ઝેર જો,
માડીના કરમાંય સજીવન સાગઠી.


0 comments


Leave comment