39 - રામ બોલતાં અશકર ખૂટ્યા / દલપત પઢિયાર


ડેલીતૂટ્યા દરવાજાનાં ખળખળ વહેતાં પાણી,
‘રામ’ બોલતાં અશકર ખૂટ્યા ભડભડ બળતી વાણી.

ક્યાંથી દીવો છૂટો પડ્યો
ને ક્યાં મૂકી એંધાણી ?
ઝળહળ ઝળહળ ઊકલ્યું નહીં ક્યાં રેખા પડી અજાણી ?
‘રામ’ બોલતાં અશકર ખૂટ્યા ભડભડ બળતી વાણી.

અલ્લક-દલ્લક પાછું આવે કોણ ?
- કૉગળો પાણી ?
કોણે છોડી પાંગાથ, કોણે પવનપછેડી તાણી ?
‘રામ’ બોલતાં અશકર ખૂટ્યા ભડભડ બળતી વાણી.

માટી જેવી માટી પાસે
તળાવ માગ્યું, તુલસી માગી,
ક્યાં અંગૂઠો ભોંય ખોતરે, કોણ થયું ધૂળધાણી ?
‘રામ’ બોલતાં અશકર ખૂટ્યા ભડભડ બળતી વાણી.

વધ્યું ઘટ્યું તે કોણ ?
કોણે ક્યાં માંડ્યો સરવાળો.
અહીં તો –
કમાડ-ઓથે કેટકેટલા દરિયા લેતા ટાળો
કેટકેટલા તોરણ વચ્ચે સમય બાંધતો માળો
રેતભરેલાં મોજાં વીખર્યા વહાણ, વાવટો વાળો
તરતી ડેલી, તરતા દીવા, તળિયે બેઠું પાણી,
‘રામ’ બોલતાં અશકર ખૂટ્યા ભડભડ બળતી વાણી.


0 comments


Leave comment