51 - ટેંટોડો / દલપત પઢિયાર


એક એંશી વરહનો ટેંટોડો,
એનાં મોઢામેં દુધિયા દાંત,
બોલે ટેંટોડો !

એ તો છપઈને છોરી જોતો ’તો
એનાં નેણાંમેં નવરા નાગ,
બોલે ટેંટોડો !

ટેંટોડો તો ટાલવાળો, ટોપી માગી લાયો બેની !
ઘઈડી ઢહરક મૂછોવાળો, મેંસ્યો આંજી આયો બેની !
બોલસ્યા એની બાળ-કુંવારી, કાનુડો !
એની હેંડસ્યા હલ્લ્ક–મલ્લક,
ઘેલો ટેંટોડો !

શેરીએ શેરીએ સાદ પડાવો, -ટેંટોડો !
ઢોલિયા ઢેકી-છાંય ઢળાવો, -ટેંટોડો,
એનો રેશમિયો રુમાલ,ચડતો વેંછૂડો,
એંશી વરહનો ટેંટોડો !

કાળે ઉનાળે કરા પડ્યા ’લી ટેંટોડો,
મારી છાવણીઓમેં છરા પડ્યા ’લી ટેંટોડો !
એણે તાંણીને માર્યા તીર,
રાયવર ટેંટોડો !
ઉગમણી દિશ આ કોણ ઊડે ’લી બગલું જો,
માતાની મઢીએ દીવા બળે ’લી હમણું જો
બોરી બજારમેં મૂલ થયાં પેલી લંકા બળે;
અંદાવાદને આઠમે ટાવર ડંકા પડે રે લોલ
એંશી વરહનો ટેંટોડો !


0 comments


Leave comment