2.13 - લાગી શરત / મુકેશ જોષી


ભલભલા લોકો હૃદયનું ચેન હારી જાય છે લાગી શરત
એમની ઝુલ્ફો ઉપર તો તુંય વારી જાય છે લાગી શરત

સૂર તારો કંઠ તારો લોક તારા તે છતાંયે એ સભામાં
એ, ગુલાબી સ્મિતથી મેદાન મારી જાય છે લાગી શરત

એ પૂજારી છે બહુ સોહામણો ને એટલે શ્રદ્ધા લઈ
છોકરી દરરોજ મંદિર એકધારી જાય છે લાગી શરત

આજ જંગલમાં નર્યો ફફડાટ છે ને પંખીઓ રોયા કરે
રૂપ માણસનું ધરીને એ શિકારી જાય છે લાગી શરત

લાજ જાશે તો એ શાયરની નહીં, મારી જ જાશે એટલે
જો, ખુદા મારી ગઝલ આખી મઠારી જાય છે લાગી શરત


0 comments


Leave comment