3.22 - કાંતાની સ્મરદશા / મણિશંકર રત્નજી ભટ્ટ 'કવિ કાન્ત'


[રાગ કાફી : તાલ ત્રિતાલ]

હા! સમજું ન શું મને થયું!
દૃગથી ગયું બલ, ના રહ્યું!
કુમાર નિહાળી બીમાર છું:
મારું બાલાપણું એ વહ્યું!

અનુભવ આ નવો હુંને,
હૃદયને પૂછવું કોને?
કશાથી થાય ના શાન્તિ,
અનેરી ઊછળે ભ્રાન્તિ!

નજર ના ઠરે, ગિરિવરો! પરે :
એ જ સૂરત! એ જ મૂરત! નૈન ઝૂરત દર્શને!
શું નહિ મળશે? શું નહિ વળશે?
શું નહિ કળશે?
ભાસે પાસે, હાસે રાસે!


0 comments


Leave comment