1.9 - નેક્રોપોલીશ / મનીષા જોષી


એક વખત હું ચાલતાં ચાલતાં
નેક્રોપોલીશ પહોંચી.
સ્નિગ્ધ શાંતિ.
અનકસગોરસ, એક ખૂણે વિચારમગ્ન બેઠો હતો.
શું આ એ જ વિશ્વ છે જે
ગઈકાલે એક ચીકણું પિંડ હતું ?
ગ્લાઉકુસ, પગના અંગૂઠાથી માટી ખોતરતો હતો.
અરે રે! એટલાસની સજા ક્યારે પૂરી થશે?
ઓહ ! આ બિચારો એન્દ્યુમિઓન તો હજી સૂતો જ છે.
બાજુમાં સ્વાર્થી દિએના ક્રૂર હસ્યા કરતી હતી.
અને આમ, બધાંને મળીને
હું પાછી ચાલી આવી,
મારી દુનિયામાં.
રાત્રે પાછો જાદુનો ખેલ છે.
જાદુગર
મને મોટા મોટા ખીલાવાળી
લાકડાની પેટીમાં પૂરી દેશે.
અને ઉપર, લોખંડનું ભારેખમ તાળું લગાવશે.
પછી પેટીમાં છરા ભોંકશે.
પણ હું અદૃશ્ય થઈને
પ્રેક્ષકો વચ્ચેથી બહાર આવીશ.
પણ આ શું થઈ ગયું ?
આ બધા પ્રેક્ષકો ક્યાં ગયા ?
અરે, આ તો પેલા એરિસ્ટોફેનસનાં પાત્રો.
ગોળ કુંડાળું કરીને
મને વીંટળાઈ વળ્યાં છે.
અને જોર જોરથી હસ્યા કરે છે.
પણ, શા માટે?
પણ, શા માટે?
***
નેક્રોપોલીશ – મૃત શહેર. કબ્રસ્તાન
અનકસગોરસ – અનાત્મવાદી વાતો કરનાર એક તત્ત્વચિંતક.
ગ્લાઉકુસ – માછીમાર જેણે એક જડીબુટ્ટી ખાઈને અમરતા પ્રાપ્ત કરેલી. પાછળથી તે સમુદ્રનો દેવતા બન્યો. એને વિશ્વની પ્રકૃતિનું સંપૂર્ણ જ્ઞાન હતું.

એટલાસ – ટાઈટન જાતિનો એક દેવ જેણે પોતાની જાતિ દ્વારા એક વિદ્રોહમાં ભાગ લીધેલો. એની સજા રૂપે એને માથા પર આકાશ ટકાવી રાખવાનું હતું.
એન્દ્યુમિઓન - એક સુંદર ભરવાડ આકાશમાં ઊડતી દેવી દિએનાએ એને જોયો અને એના રૂપ પર મોહિત થઈ જઈને પોતાની શક્તિ દ્વારા એને હંમેશ માટે સુવડાવી દીધો. પછી એ એને જોયા કરીને તૃપ્તિ મેળવતી હતી. પણ એન્દ્યુમિઓનનું શું?
એરિસ્ટોફેનસ – ગ્રીક નાટ્યકાર એનાં નાટકોમાં old comedy આવતી. એનાં પાત્રો કોરસમાં ગીતો ગાતાં, માસ્ક પહેરતાં અને બીભત્સ ચેનચાળા કરતાં.


0 comments


Leave comment