3.7 - ચાંદની ચોક / મનીષા જોષી


ચંદ્રની અંદર ખીણો છે,માટીનાં ધાબાંઓ છે,
તેમ એક ચોક પણ છે.
નામ છે ચાંદનીચોક.
ચંદ્રનો પ્રકાશ આ ચોક પર પથરાયેલો છે.
અને ચાંદામાં રહેતું પેલું સફેદ, રૂની પૂણી જેવું
સસલું, એની રાતી આંખોથી ચારે તરફ
આ ચોકને તાકી રહ્યું છે.
ચંદ્ર પર રહેવું એટલે શું?
અહીં કશાનું વજન નથી.
એ આ ચોકમાં લપાઈને ફરે કે કસરતો કરે!
અહીં નથી લીલું ઘાસ કે નથી રાત.
નથી કોઈ ભય કે નથી બીધેલાં હરણાંઓ.
અહીં માત્ર પવન છે.
અને એમાંયે અજવાળું છે.
જોરથી ફૂંકાતા એ પવન સામે, આ રીસાયેલું સસલું,
એકલું અવાક ઊભું રહી જાય છે.
અજવાળું એના શરીર પરના વાળ ખેરવી નાખે છે.
પોતાના જ વાળની સુગંધની એને એલર્જી છે.
એને ખૂબ છીંકો આવે છે.
ચંદ્રનું જે કંઈપણ ગણો તે બધું જ આ સસલું,
હમણાં જરા માંદું છે.
અને બીજનો ચંદ્ર, ત્રીજનો ચંદ્ર,
ચંદ્રની બધી જ કળાઓ વ્યથિત છે.


0 comments


Leave comment